35
LODOLA.FRA
34
LODOLA.FRA
LEONARDO 2012
Fletë akrilik, e dekoruar
në një film ngjitës.
Ndriçimi me neon
cm 98 x 132 h
LEONARDO 2012
Lastra acrilica, decorazioni
in pellicola vinilica adesiva,
illuminazione con neon
cm 98 x 132 h
2 (1978); ekzekutimi i dënimit me vdekje të
presidentit pakistanez Ali Bhutto.
Unë nuk e di nëse Lodola apo une (ose të dy)
do të lëvizin nepër histori, por është e sigurt
se si sipas
ditëlindjeve ne jemi me të vërtetë në shoqeri
të mira. Piktori francez Pierre Paul
Prud’hon (1758), shkrimtarii mallkuar Isidore
Lucien Ducasse Kont i Lautreamont (1846);
Piktori Fauvist Maurice de Vlaminck (1876);
Drejtori dhe shkrimtar Marguerite Duras
(1914); e djathta e Bolonjës dhe e kombëtares
Amedeo Biavati (1915); drejtori Eric Rohmer
(1920); kompozitori Elmer Bernstein (1922);
drejtori Andrej Tarkowskij (1932); banditi
Sard Graziano Mesina; politikani gjerman
Daniel
Cohn-Bendit
(145);
këngëtari-
kompozitori Francesco De Gregori (1951);
këngëtarja Fiorella Mannoia (1954); drejtori
Aki Kaurismaki (1957); Prezantuesja TV, ish-
president i Dhomës së Deputetëve, Irene
Pivetti (1962); aktori Robert Downey Jr.(1965);
kampion i motociklizmit Loris Capirossi
(1973); Mesfushori brazilian Emerson (1976).
Dhe përsa i perket të vdekureve nuk behet
shaka: dy papë, Formoso (896), dhe Nicholas
IV (1292), princin e Savojës Vittorio Amedeo I
(1741), e famshme inxhinier gjerman Karl Benz
(1929) dhe shpikësi i gomave André Michelin
(1931), artistë të tillë si Libero Andreotti
(1933) dhe Herbert List (1975), njerëzit e filmit
dhe teatrit, si Carmine Gallone (1973), Gloria
Swanson (1983), Paola Borboni (1995); ylli i
fundit i rokut i epokës bashkëkohore, Kurt
Cobain, i cili vdiq më 4 Prill 1994. Fati kështu
mund të jetë i shkruar në emër, data e lindjes,
ose më saktë në besim.
Jo se ndryshimi i politikës, as atë të fesë
shumë personale, por vetëm besimi i
përbashkët dhe të pakthyeshme
lidhur me gëzim per ekipin e tyre të futbollit,
e cila nuk do të pranojë koncesione apo
përjashtime. Jam Juventin, të gjithë e dinë
këte, përtej të gjithë kufijve, deri në pikën
qe të ndikojë të gjithë rrjedhën e jetës sime
në varësi se ku dhe kur do të luaje Juve. Disa
vite më parë kam shkruar Gobbo nga lindja,
rrëfimi në formën e esesë në këtë mani
shkatërruese. Pak a shume ne të njëjtën kohë
“te papritur” Marco Lodola shkruante tekstin
për katalogun e një ekspozite jo një kritiku
apo një historiani, por mbrojtësi qendror te
Bardhezive Mark Iuliano. Nese nuk eshte
dashuri kjo…
Unë nuk e humb asnjë lojë te Juventusit
ne stadium vetem nese jam i penguar nga
fatkeqësitë natyrore te medha. Lodola është
shumë emotiv, vuan jashtë mase tensionin
e fushës, kështu që qëndron në shtëpi dhe
e sheh ndjeshjen ne televizor me volum te
larte, si një autom, një i tjetërsuar (unë do
t’ ju kursejë ironinë e gruas së tij Laura dhe
miqeve te tij).
Jam kujdesur per shumë ekspozita në
“karrierën” time si kritik, shumë me kënaqësi
ekstreme.
Vetem nje mund të them qe e kam përzene.
Ne menyre obsesive. Festimi i 110 viteve të
historisë së Juventusit përmes artit,
Tetorin e kaluar në Palazzo Bricherasio te
Torinos. Marco Lodola me logjiken e tij te
dekorimit
te jashtem te fasadës, krijimi i logos dhe
simbolit te mostres, simbol i cili shoqëroi këtë
ngjarje në ato të paharrueshme dyzet ditë.
Cdo gje kthehet, çdo gjë permbushet. Si
për të festuar ditëlindjen tonë (sa jane nuk
ka rendesi) në shtëpinë e tre miqeve te rinj
Gobbi: Aldo Marchi dhe djemte e tij Lorenzo
dhe Leonardo.
Luca Beatrice
L’onomanzia è quella pratica divinatoria basata
sull’interpretazione
etimologica,
simbolica
e numerica del nome di una persona. Se tra
nome e cognome una lettera compare più di tre
volte, sarà questa la dominante per conoscere
personalità,
destino
e
temperamento
dell’individuo. Molte volte quindi la scelta del
nome, abbinata al cognome, viene intesa sia
per individuare presagi sia per augurare buoni
auspici.
Una visione del mondo di questo tipo non
prevede la casualità. Ogni cosa corrisponde
a
un
disegno,
a
un’architettura
forse
predeterminata ma che lascia poco margine
all’improvvisazione. Se gli incontri rispondono
a un destino in parte scritto, non vanno
considerati
incidenti
di
percorso
quelle
circostanze imprevedibili che riescono a
mettere in contatto persone di ambito diverso,
destinate a trovarsi a partire dalle proprie
affinità elettive: chiamarsi allo stesso modo,
essere nati lo stesso giorno, condividere una
medesima fede.
Non può dunque essere un caso che Marco
Lodola e Marco Lodoli abbiano collaborato
per diversi anni. O meglio, l’artista pavese
ha illustrato, tra il 1990 e il 1995, diversi libri
dello scrittore romano: I fannulloni, Crampi,
Grande circo invalido, I fiori, Fuori dal cinema,
Cani e lupi e le due raccolte I pretendenti e I
principianti uscite più avanti. I critici potrebbero
sostenere la vicinanza generazionale (Lodola è
del 1955, Lodoli del 1956), la leggerezza dello
stile, la sobrietà del tocco, l’ironia, lo stare in
bilico tra realismo e immaginazione, la ricerca
del colore che passa in entrambi i linguaggi,
la scrittura e l’arte visiva. Ma non possiamo
