29
LODOLA.FRA
28
LODOLA.FRA
Philippe Daverio
Futurism? Pse duhet? Njëqind vjet pas
përhapjes së frymës se manifestit shpirti i tij
ngelet i paprekur. Pasi Futurizmi nuk ishte
një tregues stil, as një shkollë ose sekt të cilit
i përkiste. Futurism është Futurizëm. Kjo
është një metodë te menduari për sjelljen
krijuese, një mënyrë për të qenë përpara
realitetit. Entuziazmi i njëqind viteve më parë
për makinën, zhurma e motorit, shpejtësia
e spostimit mund të tingëllojë naive sot,
kur krahasohet me katastrofën e trafikut
urban dhe autostradën e ngjeshur. Në qoftë
se ajo do te konsiderohej ne thellesine e
shpirtit , pra ajo e pasionit per risine, nga
zgjedhja konstante pa dyshime ne perseritje
akademike dhe thyerje te skemave, atehere
shpirti i futurizmit eshte nje nga strumentet
thelbesore per te fituar bastin e te nesermes,
e cila eshte ajo qe eshte prezente ne tregjet e
ideve dhe te gjerave ne menyre globale. Risi-
ja konstante e kombinuar me karakteret unike
do te jete arma fituese.Marco Lodola ndjek
kete rruge me vendoshmeri qe ne kohen
kur Renato Barili pati intuiten per te krijuar
grupin e tij bashke me miqte e tij “Futuristet
e Rinj”. Kjo e ben akoma me origjinale. Sot
academia nuk kalon me ore te lodhshme
duke perfaqesuar tasa supe apo punetore
te hekurudhes nudo ne poza te mbaspune;
feston pafundesisht kurse konceptualizmi
te artit te varfer, egzekutime te vogla
pararoje
ose
neo-figurazion
piktoresk.
Kunder kesaj rryme Lodola Rema me force
dhe vendosshmeri qe risia te gjendet ne
material te tjera, ne driten elektrike, ne led,
ne estetiken vizive qe vjen nga karikatura
dhe publiciteti, ne formen popullore, ne
pjesemarrjen mekanike te metalit, te xhamit,
te plastikes dhe gomes per gjenezen e
projektit. Dhe sidomos beson qe vepra duhet
te vij mes njerezve, te marri pjese ne nje
loje kolektive. Dhe ja arrin, vepra e mbaruar
ndoshta dhe per gjenezen artistike te autorit,
lindur dhe rritur ne Pavia. Ne ironine toskane
ne studime fiorentine. Sepse eshte pikerisht
lehtesia e gjestit, deshira e tij per zhvendosje
ironike, qe e ben ate te dashur qe ne shikim
te pare.
Disa vende, dhe ne Itali, te cilet jane te shume
qe sebashku perbejne muzeun e perhapur,
disa vende permbajne nje zemer pulsuese
qe i ben te jetojne pafundesisht. Eshte rasti i
Cesenes dhe biblotekes se pabesuesshme qe
deshironin Novellen “Malatesta”. Eleganza te
rrepta te dhomes se konsultimeve, e mbetur
e paprekur per me shume se njemije vjet
e cila rifitoj prezantimin e drites elektrike
per te vazhduar akoma dhe sot me ritme
natyrale te drites, librat dhe sot e kesaj dite
te lidhur me bankat e leximeve, me zinxhiret
origjinale te hekurit, cilesia e ketyre librave,
pasuria e tyre ne shekujt ne vijim te cilet
ishin shekujt e Rilindjes kunder reformes, e
bejne nje vend te dendur si per ate qe merr
pjese ne studuesit dhe kush per kuriozitetin
e ndjeshem , deshire per te gjetur emozionin
e ndjeshmerine e dimensionit te se kaluares.
Nuk ka dyshim oskimaron i sjell fantazise se
mendimeve: per te gjetur qytetin e shkuar,
risite e veprave te Marco Lodola eshte nje
dritherime per shpirtin, nje ushtrim dialektik
i lehte per ate qe deshiron te leri mendimet
e tij te ecin drejt skenareve te ndryshme
nga ato te perditshmes qe gjithsecili eshte
mesuar.
Bregu i Romagna-s, njehere skenar i
bastisjeve marinare ku velat e anijeve
linin shenja tek “Serenissima Repubblica”,
piraterite saracene, te kishes se shenjte dhe
aventurave personale te principeve dhe
monokratike individualiste. Sot bastisje te
cadrave, totem e liturgjise se re bregdetare.
Por qe ngelete, duke lundruar, shpirti i te cilit
beri kete toke per karakteret e forta, Kapiteni
Ostansio dhe Guido Novella nga Polenta,
emra per burr ate vertete, qe integruan ne
vitet e turbulluara te treqindes. Sot tension
edhe pse e bere alegro, qyteti konservon
ate bukuri te marines e kombinuar me
mikpritjen verore te turizmit nga deti dhe
ate te natyresise te veprave qe ka perhapur
Marco Lodola. Cesena, nje laborator i vogel
eksperimentesh ne vazhdim. Ne kerkim jot e
nje kohe te humbur por te nje te ardhme te
mundur.
Philippe Daverio
Futurismo? Perché si? A cent’anni dalla
diffusione del primo manifesto lo spirito suo
rimane intatto. Poiché il futurismo non fu
una indicazione di stile, neppure una scuola o
una setta alla quale appartenere. Il futurismo
è i futurismi. E’ un metodo mentale per il
comportamento creativo, un modo di porsi
dinnanzi alla realtà. L’entusiasmo di cent’anni
fa per la macchina, il rumore del motore,
la velocità dello spostamento potrebbe
oggi suonare ingenuo se rapportato alla
catastrofe del traffico urbano e alle congestioni
autostradali. Se ne si considera invece lo
spirito profondo, quello cioè della passione
per l’innovazione, della scelta costante priva
di dubbio fra ripetizione accademica e rottura
degli schemi, ebbene allora lo spirito del
futurismo è uno degli strumenti essenziali
per vincere la grande scommessa di domani,
che è poi quella della presenza attiva sui
mercati delle idee e delle cose nella globalità
in divenire. L’innovazione costante combinata
con l’unicità dei caratteri vi sarà l’arma
vincente. Marco Lodola segue questo percorso
con determinazione da quando Renato Barilli
ebbe l’intuito di definire il gruppo suo e dei suoi
amici “Nuovi Futuristi”. E le fa con particolare
originalità. Oggi l’accademia non passa più ore
tediose a rappresentare tazzine da brodo o nudi
di ferrovieri in posa dopolavoristica; celebra
all’infinito corsi di concettualità o di arte
povera, piccole esercitazioni d’avanguardia
o di neofigurazione pittorica. Contro questa
corrente Lodola rema. Rema con forza e
con la convinzione che l’innovazione stia in
altri materiali, nella luce elettrica e nei led,
nell’estetica visiva che sorge dal fumetto e
dalla pubblicità, nella forma popolare, nella
partecipazione meccanica del metallo, del
vetro, delle plastiche e delle gomme alla genesi
NATALINO 25
Perspireks,
fletë metalike,
neoni, film
cm 300 x 175
NATALINO 25
Persprex, lamiera,
neon, pellicole
cm 300 x 175
